مدیر انتشارات «خجسته» با تاکید بر اینکه کپی‌کاران کتاب نباید به کاغذ ارزان دسترسی داشته باشند، گفت: در نتیجه دسترسی این گروه به کاغذ ارزان است که می‌توانند کتاب را با تخفیف بفروشند، به نظر من این رشته سَرِ درازی دارد.

تاریخ کتاب و نشر در ایران طولانی و سرشار از رویدادها، تحولات و گاه عقب‌گردهایی است که بر تحولات فکری و فرهنگی جامعه تاثیر می‌گذارد. سیر ترجمه و تالیف کتاب در جامعه ارتباط نزدیکی با تحولات اجتماعی و فرهنگی دارد. به همین دلیل بررسی «تاریخ نشر» یکی از حوزه‌هایی است که نیاز به توجه و پیگیری دارد.

سیدرضا یکرنگیان متولد ۲۹ خردادماه سال ۱۳۲۴ در مشهد است. پدر یکرنگیان از مقامات نظامی ارتش بوده و علاقه بسیاری به کتاب داشته و چندین کتاب نیز تالیف کرده است. یکرنگیان به دلیل رشد و نمو در خانواده‌ای کتابدوست به کتاب علاقه‌مند شده و از سال ۱۳۵۲ با فعالیت در انتشارات تیراژه وارد حوزه نشر شد.

به گزارش خبرنگار کتاب ایرنا،وی پس از پشت سر گذاشتن همکاری با نشر تیراژه، در سال ۱۳۶۴ انتشارات خجسته را راه‌اندازی کرد و از سال ۷۷ نیز وارد هیات مدیره اتحادیه ناشران و کتاب‌فروشان تهران شد. انتشارات خجسته در چاپ کتاب‌های تاریخ، جغرافیا و جامعه‌شناسی و … فعال است و یکرنگیان خود به انتشار کتاب‌های تاریخی علاقه خاصی دارد.

در نخستین قسمت از مجموعه «تاریخ نشر» زیرمجموعه برنامه «پی‌نوشت» به گفت‌وگو با یکرنگیان نشستیم، این روزها سمعک این ناشر پیشکسوت کشسته است و برای همین گفت‌وگو حال و هوای متفاوتی پیدا کرد.
چه سالی و در کجا به دنیا آمده‌اید؟

پدر من پدرم نظامی بود و در ۲۹ خرداد ۱۳۲۴در مشهد متولد شدم.

در خانواده شما چقدر به کتاب توجه می‌شد؟

پدرم ۲۰ عنوان کتاب نوشته است، خودش استاد دانشکده افسری بود، استاد مدعو دانشگاه تهران هم بود.

سرچشمه علاقه شما به کتاب چیست؟

در تمام زندگی در بین کتاب بزرگ شدم.

چرا فعالیت در حوزه نشر و انتشارات را انتخاب کردید؟

من از سال ۱۳۴۳ وقتی سال اول متوسطه بودم، در منطقه شاه‌آباد تهران (بهارستان) زندگی می‌کردم و بعد تحصیلاتم را در هنرستان ادامه دادم. هر روز از ساعت ۱۱ نیم صبح تا دو بعد از ظهر در کتابفروشی‌های شاه‌آباد بودم. آن زمان خیابان شاه‌آباد مثل الان مخروبه نبود، پر از کتابفروشی بود.

کار انتشارات را از کجا و چه زمانی شروع کردید؟

از سال ۱۳۵۹ وقتی در انتشارات تیراژه بودم فعالیت در حوزه نشر را شروع کردم. خودم مدیر مسئول آنجا بودم. یکی از فامیل‌های ما آنجا بود اما نمی‌توانست کارها را انجام بدهد و من ناچار به انجام آنها شدم.