از آوار زلزله‌های رودبار، بم و سرپل‌ذهاب تا سیلاب‌های گسترده و سوانح جاده‌ای و از تجربه جنگ هشت ساله تا جنگ های تحمیلی اخیر، یک واقعیت مشترک وجود دارد؛ در دقایق نخست بحران، زمان برای رسیدن نیروهای امدادی منتظر نمی‌ماند؛ از این رو آموزش کمک‌های اولیه می‌تواند از یک مهارت امدادی به ضرورتی عمومی برای شهروندان ایرانی تبدیل شود.

به گزارش ایرنا، روز جهانی کمک‌های اولیه که هر سال در دومین شنبه ماه سپتامبر برگزار می‌شود، امسال فرصتی است برای بازخوانی همین ضرورت؛ اینکه در لحظات نخست یک حادثه، پیش از رسیدن امدادگران، چه کسی باید بتواند به مصدوم کمک کند و آیا جامعه برای این نقش آماده است؟

موضوع روز جهانی کمک‌های اولیه در سال ۲۰۲۶ «کمک‌های اولیه در زمینه مهاجرت» اعلام شده است؛ موضوعی که فدراسیون بین‌المللی جمعیت‌های صلیب سرخ و هلال‌احمر با توجه به شرایط میلیون‌ها انسان در حال جابه‌جایی در سراسر جهان بر آن تأکید کرده است. بر اساس اعلام این فدراسیون، تا اواسط سال ۲۰۲۴ حدود ۳۰۴ میلیون نفر در جهان مهاجر بین‌المللی بوده‌اند؛ جمعیتی که در مسیرهای مهاجرت نیز ممکن است با حوادث، آسیب‌ها و شرایط اضطراری روبه‌رو شوند.

اما در ایران، مفهوم کمک‌های اولیه را می‌توان بسیار فراتر از مسیرهای مهاجرت دید؛ از حوادث جاده‌ای و محیط‌های کار گرفته تا مناطق زلزله‌خیز، حاشیه رودخانه‌ها، مناطق سیل‌گیر و شهرهایی که در فصل‌های مختلف سال با بارش‌های شدید و حوادث ناشی از شرایط جوی مواجه می‌شوند.