عضو هیات علمی دانشگاه تهران درباره اظهارات ترامپ پیرامون حمله به «کوه کلنگ» و حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران، تصریح کرد: تهدید ترامپ درباره حمله به مراکز هسته‌ای را باید فراتر از تبلیغات لفظی دید، چون تکرار چنین ادبیاتی به‌تدریج ایده حمله مستقیم به زیرساخت‌های راهبردی ایران را عادی می‌کند. این عادی‌سازی خطرناک است، زیرا آستانه تصمیم‌گیری برای استفاده از زور را پایین می‌آورد.

فردین قریشی استاد روابط بین‌الملل و عضو هیات علمی دانشگاه تهران در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا، در پاسخ به این سوال که ترامپ در اظهارات خود موضوعاتی از جمله باز بودن تنگه هرمز برای همه به جز ایران را مطرح کرده است، آیا این اظهارات را باید صرفاً جنگ روانی و بلوف سیاسی دانست یا نشانه‌ای از تلاش برای تغییر عملی موازنه حقوقی و امنیتی در خلیج فارس؟ گفت: هرچند بخشی از ماجرا جنگ روانی، نمایش قدرت و تلاش برای اثرگذاری بر افکار عمومی است؛ اما عمده انگیزه آمریکا، تلاش در جهت خنثی‌سازی اهرم تنگه هرمز در میان مولفه‌های قدرت ایران است.

وی ادامه داد: بی‌تردید فعلیت یافتن توانایی ایران در کنترل تنگه هرمز، موازنه قدرت جدیدی ایجاد کرده است که یکی از نتایج آن تفاهم‌نامه اسلام‌آباد است که آمریکا از محتوای آن راضی نیست و نماد ناکامی ترامپ در جنگ با ایران است. به نظر می‌رسد ترامپ تلاش می‌کند با این اقدامات توان تقلیل‌یافته خویش در منطقه را احیا کند و از این طریق بتواند خود را پیروز این نبرد جلوه دهد.

این استاد دانشگاه درباره اینکه یادداشت تفاهم اسلام‌آباد از ۲۸ خرداد قرار بود مسیر پایان جنگ را باز کند، اما همچنان بخش‌هایی از آن توسط آمریکا و اسرائیل نقض می‌شود در چنین شرایطی آیا هنوز می‌شود به دیپلماسی امیدوار بود یا این تفاهم از ابتدا بیشتر ابزاری برای خرید زمان بوده تا حل بحران، گفت: تفاهم‌نامه اسلام‌آباد گامی برای مهار بحران بوده است. اما در مسیر اجرا همواره چالش‌هایی وجود دارد. چرا باید فکر کنیم طرفین برای خرید زمان به این تفاهم‌نامه تن داده‌اند. هرچند گفته می‌شود آمریکا برای آزادسازی کشتی‌های گیرافتاده و تقویت ذخایر نفت خود چنین کاری را انجام داد، اما این تحلیل درست به نظر نمی‌رسد.