استاد حقوق بین‌الملل، با اشاره به آثار انسانی و اقتصادی تحریم‌های جامع علیه ایران تاکید کرد که این آثار در برخی موارد می‌تواند کمتر از تبعات جنگ نباشد لذا مستندسازی خسارت‌های ناشی از تحریم‌ها یک ضرورت است.

در شرایطی که فشارهای اقتصادی و مالی علیه ایران در قالب آنچه واشنگتن عملیات «طرد اقتصادی ایران» خوانده، ادامه دارد و همزمان تحولات مربوط به تنگه هرمز، ابعاد تازه‌ای به بحث‌های حقوقی و سیاسی درباره حقوق دولت‌های ساحلی بخشیده، پرسش درباره ابزارهای حقوقی ایران برای مقابله با این فشارها و صیانت از حقوق خود اهمیت بیشتری پیدا کرده است. در همین حال، ضرورت ثبت و مستندسازی آثار و خسارت‌های ناشی از تحریم‌ها، به‌عنوان مقدمه‌ای برای پیگیری حقوقی آنها، بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است.

به گزارش خبرنگار سیاست خارجی ایرنا، در بخش نخست گفت‌وگو با دکتر سیدحسین سادات میدانی، عضو هیئت علمی دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه و سفیر پیشین ایران در رومانی، ظرفیت‌ها و محدودیت‌های حقوق بین‌الملل، نسبت «حق» و «قدرت» و مفهوم «خودیاری» در تضمین حقوق ایران بررسی شد و تجربه برجام و تفاهم‌نامه اسلام‌آباد مورد بحث قرار گرفت.

در بخش دوم این گفت‌وگو، سادات میدانی درباره ابعاد حقوقی «طرد اقتصادی ایران» و تحریم‌های جامع، ضرورت ایجاد سازوکاری برای ثبت شکایت‌ها و خسارت‌های ناشی از تحریم‌ها، امکان پیگیری حقوقی این خسارت‌ها و همچنین رژیم حقوقی تنگه هرمز و تفاهم ایران و عمان سخن می‌گوید. مشروح بخش دوم این گفت‌وگو را در زیر می‌خوانید:

عملیات «طرد اقتصادی ایران » یعنی تداوم محاصره در میدان مالی و فیزیکی

ما در این ۱۰ روز اخیر شاهد عملیاتی موسوم به «عملیات طرد اقتصادی ایران» بودیم. به نظر می‌رسد و بسیاری از کارشناسان نیز معتقدند که این عملیات، هم در شکل اجرا و هم در سخت‌گیری‌های اعمال‌شده، با سابقه تحریمی میان ایران و ایالات متحده متفاوت است. بخش‌های هواپیمایی، مالی و شبکه‌های کشورهای ثالث نیز به‌طور جزئی هدف قرار می‌گیرند. تاثیر این تحریم ها و تفاوت انها را چگونه ارزیابی می کنید؟

اتفاقاً دیروز در یک مدرسه درباره این موضوع بحث شد. من اساساً اعتقادی به تقسیم‌بندی تحریم‌ها به اولیه و ثانویه ندارم. تحریم‌ها اهدافی دارند که از طرق مختلف دنبال می‌شوند؛ بنابراین قالب حقوقی این‌چنینی، اساساً مهم نیست. اما درباره سیاست موسوم به «طرد اقتصادی»، به نظر می‌رسد این سیاست، صرفاً سیاست تحریمی نیست بلکه سیاست تداوم محاصره اقتصادی ایران است.

یعنی جنگ اقتصادی.

بله، جنگ اقتصادی. یعنی محاصره اقتصادی فیزیکی را شما در خلیج فارس و دریای عمان دارید. از این طرف هم در سطح مالی، پولی، بانکی و مسائل دیگر، این کار در حال انجام است. حالا ته‌مانده‌های تحریم‌هایی که اعمال نشده، عمدتاً از سوی دولت آمریکا تعلیق شده است که این، سیگنال خیلی مهمی است. اگر کسانی که در حوزه تحریم‌ها فعالیت می‌کنند، به موضوع نگاه کنند، این تعلیق یعنی اینکه شرایط می‌تواند برگردد.

مثلاً بر اساس تفاهمنامه اسلام‌آباد، در ارتباط با فروش نفت، یک «جنرال لایسنس ایکس» اگر اشتباه نکنم ـ صادر کرد. وقتی تفاهم اجرا نشد، آن را لغو کرد. ولی الان بخش عمده چیزهایی که در این مدت در حال اجراست، تعلیق شده است؛ یعنی در ذهن کسی که دارد این بازی شطرنج را انجام می‌دهد، برای شرایط سیاسی، یک چیزی در نظر گرفته شده است.