نقشه‌ای که قرن‌ها جهان را از نگاه خاصی به ما نشان داده، حالا با یک رقیب جدی روبه‌رو شده است. سازمان ملل متحد با حمایت ۱۶۴ کشور، استفاده از نقشه Equal Earth را به‌عنوان جایگزینی برای نمایش رایج مرکاتور پذیرفته؛ نقشه‌ای که اندازه واقعی قاره‌ها، به‌ویژه آفریقا، را دقیق‌تر نشان می‌دهد و دوباره این پرسش را مطرح کرده است که آیا نقشه‌های جهان واقعاً بی‌طرف هستند؟

تینا مزدکی_ نقشه‌های جهان برای بسیاری از ما تصویری ساده و دقیق از زمین به نظر می‌رسند، اما پشت هر نقشه مجموعه‌ای از انتخاب‌های ریاضی و بصری وجود دارد. زمین کروی است و قرار دادن سطح یک کره روی یک صفحه تخت بدون ایجاد تغییر در شکل، مساحت، فاصله یا جهت ممکن نیست. به همین دلیل، نقشه‌نگاران باید میان این ویژگی‌ها دست به انتخاب بزنند.

ازمان ملل استفاده از نقشه Equal Earth را با رأی ۱۶۴ کشور تأیید کرده است.
تنها رأی مخالف این قطعنامه متعلق به آمریکا بود و ۶ کشور نیز رأی ممتنع دادند.
نقشه مرکاتور در سال ۱۵۶۹ برای کمک به ناوبران دریایی طراحی شد اما اندازه مناطق نزدیک قطب‌ها را بیش از واقعیت نشان می‌دهد.
Equal Earth اندازه نسبی قاره‌هایی مانند آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین را دقیق‌تر نمایش می‌دهد.
سازندگان Equal Earth تأکید دارند که هیچ نقشه‌ای نمی‌تواند تصویری کاملاً «واقعی» و بدون اعوجاج از جهان ارائه کند.
نقشه‌های جهان علاوه بر علم، تحت تأثیر انتخاب‌های فرهنگی، تاریخی و زیبایی‌شناختی نیز قرار می‌گیرند.

چرا نقشه‌های جهان نمی‌توانند کاملاً دقیق باشند؟

یکی از مشکلات اساسی نقشه‌نگاری این است که زمین یک کره است، اما نقشه باید روی سطحی تخت نمایش داده شود. برای حل این مشکل، نقشه‌نگاران از «پروجکشن» یا روش‌های تصویرسازی نقشه استفاده می‌کنند. هر یک از این روش‌ها بخشی از واقعیت را تغییر می‌دهد؛ ممکن است شکل، مساحت، فاصله یا جهت دچار اعوجاج شود. بنابراین چیزی به نام نقشه کاملاً بی‌نقص وجود ندارد.