سخنگوی اسبق وزارت امور خارجه ایران معتقد است که دشمن در جنگ به نتیجه نرسید و با ترفندی، فشار اقتصادی را بر ایران افزایش داده و هم به‌تدریج در حال تشویق دوقطبی‌گری در داخل کشور است تا به هدف خود برسد.

به گزارش خبرنگار بین‌الملل تابناک، در ادامه گفت‌وگوی تفصیلی تابناک با رامین مهمان‌پرست، سخنگوی اسبق وزارت امور خارجه ایران، بخش دیگری از تحولات اخیر منطقه و پیامدهای تقابل ایران و آمریکا مورد بررسی قرار گرفته؛ این بار با تمرکز بیشتر بر تنگه هرمز، تفاهم‌نامه میان طرفین و چگونگی بهره‌گیری از ظرفیت‌های راهبردی ایران در معادلات منطقه‌ای.

مهمان‌پرست در این بخش، ضمن تشریح برداشت‌های متفاوت ایران و آمریکا از برخی مفاد تفاهم‌نامه، به اختلاف بر سر نحوه تفسیر ترتیبات مربوط به عبور و مرور در تنگه هرمز پرداخته و تأکید می‌کند که این تنگه تنها یک مسیر عبور انرژی نیست، بلکه می‌تواند در معادلات منطقه‌ای و محاسبات طرف‌های درگیر نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد.

او همچنین درباره تغییر آرایش کشورهای منطقه، فشارهای واردشده به آمریکا برای پایان دادن به درگیری، پیامدهای اقتصادی محدود شدن تردد در تنگه هرمز و اهمیت بازدارندگی در آینده سخن می‌گوید و بر ضرورت استفاده هم‌زمان از ظرفیت‌های دیپلماسی و توان نظامی تأکید دارد.

مهمان‌پرست در بخش پایانی این گفت‌وگو نیز نسبت به تلاش برای ایجاد دوقطبی در داخل کشور هشدار می‌دهد و معتقد است نزدیک بودن دیدگاه‌های میدان و دیپلماسی و استفاده از تجربه نیروهای مجرب، می‌تواند در تأمین منافع ملی مؤثر باشد.
آکادمی شنا

با مرور بخش اول گفت‌وگو، آنچه در ادامه می‌بینید و می‌خوانید بخش دوم گفت‌وگوی تابناک با رامین مهمان‌پرست است.
** اشاره کرده بودید که سران کشورهای منطقه پیام‌هایی داده بودند و پیش‌بینی آنها این بود که کار ایران تمام است. آیا مستقیماً با خود مقامات ما نیز این موضوع را مطرح کرده بودند؟

برخی مقامات کشورهای منطقه به طور مستقیم به مقامات کشور ما می‌گفتند که «کار تمام است و قضیه جدی است و رهبران شما را می‌زنند و همه‌چیز تمام شده است.» وقتی ما پاسخ می‌دادیم که اگر چنین اتفاقی رخ دهد، همه کشورهای منطقه آسیب خواهند دید، آنها می‌گفتند: «به ما چه ارتباطی دارد؟ اگر آمریکا یا اسرائیل به شما حمله کنند، به ما ارتباطی ندارد.» مقامات ما نیز پاسخ می‌دادند: «ما هم نمی‌خواهیم به شما حمله کنیم، اما چون در کشور شما پایگاه دارند، حتماً به آن پایگاه حمله خواهیم کرد.» به‌این‌ترتیب، به اصطلاح با ما بحث می‌کردند، اما تصور آنها این بود که همه‌چیز تمام شده است.