افزایش هزینه تأمین گاز طبیعی مایع‌شده در کنار رشد فصلی تقاضای برق و گرمایش، می‌تواند زغال‌سنگ را بار دیگر به گزینه‌ای اقتصادی برای نیروگاه‌های آسیایی تبدیل کند؛ شرایطی که احتمال افزایش صادرات کشورهای بزرگ تولیدکننده را در پایان سال جاری میلادی بالا می‌برد.

به گزارش دنیای معدن؛ صادرات جهانی زغال‌سنگ حرارتی در آستانه ثبت دومین کاهش سالانه متوالی قرار دارد، اما فاصله قیمتی بی‌سابقه این سوخت با گاز طبیعی مایع‌شده (LNG) طی چهار سال گذشته، می‌تواند زمینه‌ساز افزایش مجدد محموله‌های صادراتی در ماه‌های پایانی سال ۲۰۲۶ شود. در شرایطی که قیمت زغال‌سنگ حرارتی استرالیا برای تحویل به بازارهای آسیایی حدود ۸۰ درصد کمتر از قیمت گاز طبیعی مایع‌شده است، مزیت اقتصادی این سوخت و افزایش فصلی تقاضای انرژی می‌تواند جایگاه زغال‌سنگ را در سبد تولید برق آسیا تقویت کند.

قیمت زغال‌سنگ حرارتی استرالیا در بازار صادراتی نیوکاسل در حال حاضر حدود ۱۴۳ دلار به ازای هر تن متریک معامله می‌شود که بر اساس داده‌های شرکت اطلاعات مالی و بازار ال‌اس‌ای‌جی ، معادل حدود ۵.۴۰ دلار به ازای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیا است.

این در حالی است که آخرین قیمت‌های اعلام‌شده برای گاز طبیعی مایع‌شده تحویلی به آسیا حدود ۲۵ دلار به ازای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیا است. بر این اساس، اختلاف قیمت دو سوخت به حدود ۲۰ دلار به ازای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیا می‌رسد و زغال‌سنگ حرارتی باکیفیت را به گزینه‌ای به‌مراتب ارزان‌تر برای تولید برق در بازارهای اصلی آسیا تبدیل می‌کند.

مزیت قیمتی زغال‌سنگ اندونزی، بزرگ‌ترین صادرکننده زغال‌سنگ حرارتی جهان، حتی از این میزان نیز بیشتر است؛ به‌طوری‌که قیمت این سوخت در بازارهای صادراتی اندونزی معمولاً دست‌کم یک دلار به ازای هر میلیون واحد حرارتی بریتانیا پایین‌تر از زغال‌سنگ استرالیاست.این اختلاف قیمت، انگیزه اقتصادی قابل‌توجهی برای نیروگاه‌ها و تولیدکنندگان برق آسیایی ایجاد می‌کند تا در آستانه فصل زمستان، زغال‌سنگ را به گاز طبیعی مایع‌شده ترجیح دهند؛ به‌ویژه در شرایطی که هزینه تأمین سوخت یکی از عوامل تعیین‌کننده در اقتصاد تولید برق به شمار می‌رود.