اکبر زنجانپور کارگردان نمایش «جزیره» گفت: این روزها با تئاتر جزیره حال من خیلی خوب است چون خیلی زحمت این کار را کشیدم، گروه زحمت کشید و همه، هم و غم خود را برای خروجی این کار گذاشتیم و اکنون جزیره، کاری شده که تماشاگر با آن ارتباط بسیار نزدیک برقرار کرده است.

اکبر زنجانپور درباره نمایش «جزیره» در گفت و گو با خبرنگار تئاتر ایرنا اظهار کرد: نویسنده این کار، آثول فوگارد است که چند ماه پیش فوت شد. یک کار آن را که رکن‌الدین خسروی کارگردانی می‌کرد و آن هم دو پرسوناژه بود، در اردیبهشت ۵۷ روی صحنه رفتیم و سال ۵۶ خیلی تمرین کردیم.

آدم‌ها مثل هم دردمند می‌شوند

وی افزود: آن نمایش هم بسیار موفق بود و ریتم بالایی داشت؛ آن موقع جوان بودیم و به اصطلاح این کار پرشتاب با سرعت ۲۰۰ کیلومتر در ساعت می‌رفت و تماشاچی، آن را خیلی دوست داشت. در میان تماشاچی‌ها، مخاطبان سیاه‌پوست از سفارت‌خانه‌های آفریقایی داشتیم که تعریف کار را شنیده بودند و می‌گفتند چند وقت آفریقا بودید؟ آن موقع اصلا از ایران خارج نشده بودم و جایی نرفتم و در پاسخ گفتم درد انسان در همه جای تاریخ و جغرافیا درد انسان است و هیچ فرقی نمی‌کند، آدم‌ها مثل هم هستند و وقتی دردمند می‌شوند مثل هم دردمند می‌شوند و اگر مواقعی خوشحال هستند یکسری فعالیت‌های هنری انجام می‌دهند که خوشحال هستند اما در درد، انسان‌ها در همه جای تاریخ و جغرافیا مثل هم هستند.

این روزها حالم خیلی خوب است

زنجانپور درباره حال این روزهای خود گفت: این روزها حال من خیلی خوب است چون خیلی زحمت این کار را کشیدم، گروه زحمت کشید و همه هم و غم خود را گذاشتیم و خوشبختانه، نمایش کاری شده که تماشاگر با آن ارتباط بسیار نزدیک برقرار کرده است و یک هنرمند هم از زندگی خود این را می‌خواهد که مخاطب آن کار را تحویل بگیرد.

وی ادامه داد: مهم نیست که شهرتی باشد یا نه. اینها موضوعات فرعی قضیه است، اصل قضیه این است که تماشاگر با نمایش ارتباط درستی برقرار کند یعنی کار باعث می‌شود که حال تماشاگر خوب باشد و در نهایت به تماشای اثر بنشیند و این اتفاق افتاده است.

بازیگر نمایش «پاتریس لومومبا» همچنین درباره بازگشت به سالن چارسو اظهار کرد: من در سال ۶۰ در نمایش پاتریس لومومبا که در سالن اصلی بود، بازیگری کردم. در سال ۶۲، نمایش «مرگ دستفروش» را کارگردانی کردم آن هم باز سالن اصلی بود. اولین باری که به اینجا آمدم و در این سالن کار کردم، سال ۸۲ قبل از همکاری با آقای بیضایی بود. کار خودم بود و در آن بازی هم می‌کردم؛ کاری از آنتوان چخوف به نام «ایوانف» بود؛ سیر طولانی روز در دل شب، بعد هم که جزیره است. این چهارمین کارم در این سالن است. تعدادی هم در سالن اصلی بودم مثل «گوریل پشمالو» یوجین اونیل و «دشمن مردم» که علاوه بر کارگردانی در آنها بازی هم کردم.

در سالن تئاتر احساس امنیت می‌کنم

زنجانپور درباره حال و هوای سالن چارسو و تئاتر شهر هم خاطرنشان کرد: وقتی وارد سالن تئاتر می‌شوم احساس امنیت می‌کنم. ۶۰ سال است مداوم فعالیت در عرصه تئاتر دارم و از من جدا نیست من هم از تئاتر جدا نیستم. من و تئاتر با هم هستیم تا جایی که تاریخ مصرف ما تمام شود و به جای دیگری برویم، امیدوارم بتوانم باقی مانده عمرم کار موثرتری انجام دهم.