کارشناس مسائل خانواده و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس گفت: تاب‌آوری ملی محصول پایداری تک‌تک خانواده‌ها در برابر تلاطم‌هاست و اگر خانواده آسیب ببیند، استقلال راهبردی کشور فرو می‌پاشد؛ چرا که جامعه بی‌خانواده، جامعه‌ای بی‌هویت و بدون قدرت دفاعی در برابر استعمار نوین است.

خدیجه احمدی بیغش روز چهارشنبه در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا با اشاره به اینکه در شرایط کنونی، جهان با بحران‌های هویتی و فروپاشی اصالت‌های انسانی دست‌وپنجه نرم می‌کند، افزود: خانواده در جامعه اسلامی ایرانی، نه فقط یک واحد کوچک اجتماعی بلکه «قرارگاه فرماندهی تربیت» و اصلی‌ترین منبع تولید قدرت نرم است و بنا بر وقایع اخیر، باید به بررسی دو بعد از ابعاد تاثیرگذار خانواده پرداخت.

این کارشناس خانواده با تبیین این موضوع که خانواده؛ کانون تکوین تاب‌آوری است، خاطرنشان کرد: تاب‌آوری در ادبیات سیاسی و اجتماعی امروز، به معنای توانایی بازگشت به حالت تعادل پس از ضربات سهمگین است و خانواده، نخستین جایی است که فرد در آن «صبر فعال» و «مقاومت آگاهانه» را می‌آموزد.

وی با بیان اینکه تاب‌آوری صرفاً تحمل سختی نیست، بلکه توانایی «تبدیل تهدید به فرصت» و حفظ تعادل در تلاطم‌هاست، تأکید کرد: خانواده، نخستین و مهم‌ترین «مدرسه تاب‌آوری» است و در کانون خانواده است که فرد، مفهوم «صبر جمیل» را از یک مفهوم انتزاعی به یک زیست روزمره تبدیل می‌کند.

احمدی بیغش یادآور شد: در دوران فشار حداکثری و تحریم‌های ظالمانه، «اقتصاد خانواده» و «مدیریت عاطفی مادران» مانع از فروپاشیِ روانی جامعه شد.

تاب‌آوری ملی، محصول جمع جبری تاب‌آوری تک‌تک خانواده‌هاست

به گفته وی، جامعه‌ای که خانواده‌های آن بر مدار قناعت، ایثار و امید چرخیده است، در برابر جنگ اقتصادی، زانو نخواهد زد و در واقع، تاب‌آوری ملی، محصول جمع جبری تاب‌آوری تک‌تک خانواده‌هاست؛ چرا که خانواده‌ای که در آن «روح مقاومت» دمیده شده، فرزندانی تربیت می‌کند که در برابر بن‌بست‌های موهوم، سینه سپر می‌کنند.

عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس تهران با تحلیل سطوح فردی و اجتماعی این نهاد اظهار کرد: در سطح فردی، خانواده‌ای که بر پایه ایمان استوار است، فرزندانی را تربیت می‌کند که در برابر تلاطم‌های اقتصادی و شبهات فکری، دچار «ناامیدی ساختاری» نمی‌شوند و در سطح جامعه نیز، جامعه‌ای که از خانواده‌های مستحکم تشکیل شده، در برابر تحریم‌ها و فشارهای خارجی، دچار فروپاشی درونی نمی‌شود؛ در واقع، تاب‌آوری ملی، تابعی از «معدل پایداری خانواده‌ها»ست.

این کارشناس خانواده در تبیین نسبت خانواده با ولایت‌مداری از «بیت» تا «امت» عنوان کرد:‌ ولایتمداری پیش از آنکه یک موضع‌گیری سیاسی باشد، یک «خصلت تربیتی» است و ریشه پیوند «امام و امت» را باید در پیوند عاطفی و اخلاقی اعضای خانواده جستجو کرد.