حقوق زنان همواره یکی از محورهای ثابت در تبیین منظومه فکری رهبر شهید انقلاب بود؛ موضوعی که ایشان همواره در بیانات خود «کرامت، شان، حقوق اجتماعی و امنیت زنان» را در چارچوبی واحد صورت‌بندی کردند تا جایی که لایحه حفظ کرامت و تأمین امنیت زنان در برابر خشونت نیز مورد توجه ایشان قرار گرفت و گفتند«باید مجازات سختی متوجه مردی شود که در داخل خانه برای زن محیط ناامن به وجود می‌آورد؛در بیرون خانه هم همینجور».

در چارچوب بیانات رهبر شهید انقلاب، زن نه صرفاً به‌عنوان یک عنصر اجتماعی، بلکه به‌عنوان عضو دارای کرامت ذاتی، حقوق انسانی برابر در مسیر کمال معنوی و نقش‌آفرین در عرصه‌های اجتماعی و خانوادگی معرفی شده است به طوریکه ایشان در ۶ دی‌ماه سال ۱۴۰۲ و در دیدار با اقشار مختلف بانوان،‌ با اشاره به نقش و وظایف زن و عدالت جنسیتی تاکید کرده و تصریح کرده‌ بودند: «عدالت جنسیّتی در همه جا معتبر است. «عدالت» یعنی هر چیزی را در جای خود قرار دادن. ساخت روحی زن، ساخت جسمی زن، ساخت عواطفی زن، اقتضای یک مسائلی را می‌کند. فرزندآوری، فرزندداری و دامانِ پرورشِ فرزند، کار زن است؛ از مرد این کار برنمی‌آید و خدای متعال او را برای این کار خلق نکرده؛ او برای یک کار دیگر است؛‌ کار بیرون خانه، کار [رفع] مشکلات خانه. امّا در حقوق خانوادگی یکسانند: وَ لَهُنَّ مِثلُ الَّذی عَلَیهِنَّ بِالمَعروف؛ یعنی همان قدر که مرد در خانواده حق دارد، زن همان اندازه در خانواده حق دارد».

در عین حال اما ایشان بر مسئله امنیت زنان نیز نگاه ویژه‌ای داشتند و حتی در همین راستا، هرگونه رفتاری که در محیط خانواده منجر به ایجاد احساس ناامنی شود را «مطلقاً غیرقابل قبول» توصیف کردند. به طوریکه فرمودند: «زن بایست در کنار مرد احساس آرامش کند، احساس امنیّت کند؛ چهاردیواری خانه محلّ آسایش و امنیّت است. اگر رفتار شوهر جوری باشد که زن را از این احساس امنیّت محروم کند،‌ زن احساس ناامنی کند، شوهر بددهنی کند یا بسیار بدتر و فجیع‌تر، دستش را به کار بیندازد، این مطلقاً قابل قبول نیست.»

اما نکته مهم در منظومه فکری ایشان، محدود نماندن موضوع در سطح توصیه‌های اخلاقی بود؛ ایشان در عین حال تأکید بر سازوکارهای الزام‌آور حقوقی و قانونی برای صیانت از امنیت زنان داشتند. به طوریکه در ادامه فرمایشات خود گفته بودند: «راهش چیست؟ راهش قوانین سخت است؛ من بارها این را گفته‌ام. باید قوانین سختی [وضع شود]. اشاره‌ای کردند به قانونی که در مجلس هست؛ خب اینها حتماً باید دنبال بشود. ما هم سفارش می‌کنیم، شماها هم خودتان دنبال کنید. بایستی مجازات سختی متوجّه مردی بشود که در داخل خانه برای زن محیط ناامن به وجود می‌آورد؛ در بیرون خانه هم همین‌جور. این، یک مسئله.»

از همانجا بود که ادامه مسیر لایحه حفظ کرامت و تامین امنیت زنان برابر خشونت توسط دولت دنبال شد و رهبر شهید در جلسات بعدی پیگیر لایحه و خواهان این بودند که این مسئله به شکل قانونی و فرهنگی رسیدگی و توجه شود.

البته نگاه ایشان به جایگاه زن فراتر از این بود؛ ۱۲ آذرماه سال ۱۴۰۴ بود که در دیدار با هزاران نفر از زنان و دختران باز هم به «شأن زنان» و «حقوق زنان» پرداختند و مترقّی‌ترین و بهترین تعبیرات و سخنان را درباره‌ زن و بهترین مفاهیم را در مورد هویّت و شخصیّت زن در قرآن جستجو می‌کردند و در عین حال در مورد حقوق زن، اوّلین حقّی که برای زن باید در نظر گرفت را مسئله‌ «عدالت در رفتار اجتماعی و رفتار خانوادگی» می‌دانستند.

ایشان عدالت در جامعه و عدالت در خانه را اوّلین حقّ زنان برشمرده و تاکید می‌کردند: «این باید تأمین بشود؛ این را همه موظّفند تأمین کنند؛ دولت‌ها و حکومت‌ها هم موظّفند تأمین کنند، خود آحاد هم همین‌جور.»