یک رسانه مستقر در جمهوری آذربایجان نوشت: بازار جهانی نفت هم‌اکنون وارد دوره دیگری شده که در آن، ژئوپلیتیک نبض بازار را به دست گرفته و این در حالی است که کاهش تقاضا و افزایش ذخایر در تلاش برای پایین کشیدن مجدد قیمت‌ها هستند؛ در شرایط فعلی، همین کشمکش میان مخاطرات فیزیکی عرضه و واقعیت‌های […]

یک رسانه مستقر در جمهوری آذربایجان نوشت: بازار جهانی نفت هم‌اکنون وارد دوره دیگری شده که در آن، ژئوپلیتیک نبض بازار را به دست گرفته و این در حالی است که کاهش تقاضا و افزایش ذخایر در تلاش برای پایین کشیدن مجدد قیمت‌ها هستند؛ در شرایط فعلی، همین کشمکش میان مخاطرات فیزیکی عرضه و واقعیت‌های اقتصادی، بازار نفت را شکل می‌دهد.

پس از یادداشت‌تفاهم میان آمریکا و ایران که در ماه ژوئن امضا شد، بازارهای نفت به طور موقت آرام شدند. قیمت نفت خام برنت دوم جولای به حدود ۶۹ دلار در هر بشکه کاهش یافت؛ چرا که امیدها به کاهش مخاطرات عرضه در خلیج فارس و عادی شدن جریان حمل‌ونقل دریایی افزایش یافته بود. با این حال، آن وضعیت چندان دوام نیاورد. تشدید تنش‌ها در تنگه هرمز در کنار کاهش محموله‌های نفت خام در اواخر جولای، قیمت برنت را به‌شدت بالا برد. قیمت شاخص برنت در ۲۳ جولای (اول مرداد) برای مدتی به ۱۰۵ دلار در هر بشکه رسید، اما بار دیگر عقب‌نشینی کرد. (تا زمان نگارش این مطلب) برنت در محدوده ۸۸ دلار معامله می‌شود و نفت وست‌تگزاس اینترمیدیت آمریکا نیز حدود ۸۲ دلار است. این روند بار دیگر نشان می‌دهد که بازار نفت تا چه اندازه بی‌ثبات شده است.

به گزارش عصر دوشنبه ایرنا از آذرنیوز/دلیل اهمیت فوق‌العاده تنگه هرمز کاملا روشن است. این آبراه حیاتی یکی از گلوگاه‌های مهم انرژی جهان به شمار می‌رود. همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، تنگه هرمز همچنان محل مناقشه اصلی در تلاش‌های دیپلماتیک میان ایران و آمریکا بوده است؛ ایران تاکید دارد که تنها تهران و مسقط می‌توانند بر رفت‌وآمد کشتی‌ها در تنگه هرمز نظارت داشته باشند، در حالی که دونالد ترامپ مدعی است که آمریکا اجازه نخواهد داد ایران برای عبور از این تنگه عوارض دریافت کند.

تقریبا یک‌-پنجم محموله‌های نفت جهان از تنگه هرمز عبور می‌کند. در صورت تداوم بسته ماندن این کریدور، حتی برای مدت محدود، پیامدهای آن بسیار فراتر از منطقه خلیج فارس خواهد بود. هزینه بیمه کشتیرانی افزایش می‌یابد، دسترسی به کشتی‌ها محدودتر می‌شود، پالایشگاه‌ها درباره دسترسی به مواد خام خود بیش از پیش نگران می‌شوند و معامله‌گران نیز صرف ریسک ژئوپلیتیکی را در قیمت‌ها لحاظ می‌کنند.