همزمان با تداوم رایزنی‌های تهران و مسقط درباره سازوکار کشتیرانی در تنگه هرمز، این آبراه راهبردی به آزمونی برای استقلال تصمیم‌گیری مسقط در برابر فشارهای آمریکا تبدیل شده است.

آخرین تحولات منطقه‌ای، شرایط مناسب برای ازسرگیری گفت‌وگو ها، و همچنین تحولات مربوط به کشتیرانی در تنگه هرمز محورهای تازه‌ترین گفت‌وگوی وزرای امور خارجه جمهوری اسلامی ایران و سلطنت عمان در روز جمعه ۳۰ مرداد ماه بود. «سیدعباس عراقچی» و «سید بدر البوسعیدی» در حالی بر تداوم رایزنی‌های خود تاکید کردند که رئیس‌جمهور آمریکا هر ساعت از شبانه‌روز درباره تنگه هرمز و نحوه تردد کشتی‌ها در آن ادعای تازه‌ای مطرح می‌کند. گرچه تنگه هرمز موضوع روز تبادل پیام و گفت‌وگوهای مقامات تهران و مسقط است اما مجموعه‌ای از عوامل تاریخی و جغرافیایی از یک سو و سیاسی و اقتئضات نظام بین‌الملل از سوی دیگر، نگاه و رویکرد دو کشور نسبت به یکدیگر را متفاوت‌تر از دیگر کشورهای منطقه ساخته است.

تنگه هرمز و آزمون استقلال/چرا ایران به تداوم رویکرد مستقل عمان امیدوار است
دو همسایه، یک تاریخ مشترک

به گزارش خبرنگار سیاست خارجی ایرنا،کمتر رابطه‌ای میان کشورهای شمال و جنوب خلیج‌فارس در طول نیم‌قرن اخیر به اندازه روابط ایرن و عمان از ثبات و استمرار و نگاه استراتژیک و توسعه‌گرا برخوردار بوده است. گرچه ژئوپلتیک دو سرزمین تفاوت‌های اساسی با یکدیگر نشان می‌دهند اما عوامل متعددی سبب شده است که این دو کشور نه فقط همسایه، که در طول دهه‌ها و حتی در بحرانی‌ترین دوره‌های منطقه، هرگز روابط دیپلماتیک خود را قطع نکنند.

بذر اعتماد میان تهران و مسقط گرچه به نبرد ظفار و حمایت ایران از سلطان عمان باز می‌گردد اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی مردم ایران، مسقط از معدود پایتخت‌هایی بود که به خواست ایرانیان در تغییر رژیم سیاسی خود احترام گذاشت و روابط خود را تهران را در مسیر تجاری و دیپلماتیک ادامه داد. آنگونه که بعدها به مهمترین میانجی مورد تایید جمهوری اسلامی ایران در روابطش با آمریکا تبدیل شد. سطح اعتماد بی‌سابقه سبب شد که تهران چه سال ۱۳۹۱ و در جریان گفت‌وگوهای محرمانه با آمریکا درباره پرونده هسته‌ای خود و چه پیش از جنگ ۴۰ روزه در اسفند ماه ۱۴۰۴، مسقط را به عنوان میانجی و میزبان اصلی گفت‌وگوها و مذاکرات خود با ایالات متحده آمریکا انتخاب کرد.